Fellah: navê yê ku axê dixebitîne.

Fellah, bi erebî tê wateya “cotkar, yê ku axê dixebitîne”. Malbatên ku bi sedan sal berê ji peravên Lazkiye koçî deşta bi bereket a Çukurovayê kirin, ev nav hilgirtin: di qeydên Osmaniyan de wek “baxçevan” hatin nivîsîn. Van mirovên ku li zeviyan dixebitîn, metbexeke nefsbiçûk lê jibîrnekirî ava kir — metbexeke ku savar bi sîr, bizot bi sebir û sifre bi comerdiyê gihand hev.

Terra, bi latînî tê wateya axê. Herdu aliyên navê me digihîjin heman cihî: kaniya vê metbexê ax e. Bacanê sor, îsot, genim û goşt; bêyî ku ya di xwezaya wan de ye were xerakirin, anîna wan a ser sifreyê — yekane îdiaya Terra ev e. Taca dirûnê ya di logoya me de jî nîşana vê ye: gul, bacanê sor, îsot, sîr û simbil — bereketa heman baxçeyî.

Ali Şemi Usta 83 salî ye. Emrê wî li ber kêra zirhê û agirê bizotan derbas bû; li gelek deverên cîhanê perwerde da hostayên kebabê. Jê re dibêjin “pîrê kebabê”. Îro hê jî her sibeh di metbexa Terra de ye: goşt bi xwe hildibijêre, qîmeyê bi kêra zirhê bi xwe hûr dike, şîşan bi xwe dide ber bizotan. Sirra reçeteyên pêncî salan ne nivîskî ye — di destê hosta de ye.

Damezrînerê me Biral Serttaş, du salan ji bo vê xewnê xebitî: xaniyekî kevirî yê Adanayê yê sed salî, bi şomîne û amanên xwe yên sifir, bi dilsozî ji resena xwe re ji nû ve hat jiyandin. Li hundir tenê sifreyeke yekane ya 24 kesan heye. Ne restoraneke qerebalix e; sifreyeke malê ya Adanaya kevn e. Ji ber vê yekê em tenê bi rezervasyonê dixebitin.

Li Terra armanc, jiyandina xwarinên kevn ên Adanayê yên ber bi jibîrbûnê ve ye. Ji fellah köftesi heta tatar mantısı, ji yüksük çorbası heta baklavaya bi reçeteya dapîrê — her teyfik, berdewamiya bîranînekê ye. Kebab li vir ne pêşandanek e; peymana herî kevn a axê, agir û sebrê ye.